Rola mebeweryny w leczeniu zespołu jelita nadwrażliwego

Zespołem jelita nadwrażliwego (IBS) określamy zaburzenia interakcji jelitowo-mózgowych prowadzące do szeregu objawów ze strony przewodu pokarmowego. Ze względu na niepoznaną i prawdopodobnie wieloczynnikową etiopatogenezę nie dysponujemy skutecznym leczeniem przyczynowym. Terapia IBS polega na postępowaniu niefarmakologicznym (m.in. umiarkowany wysiłek fizyczny, redukcja masy ciała, modyfikacje dietetyczne) oraz podawaniu określonych leków ukierunkowanych na dominujące objawy choroby. Aktualne wytyczne zalecają stosowanie leków rozkurczowych jako terapii z wyboru u pacjentów z IBS z dominującymi dolegliwościami bólowymi. Dostępne dane literaturowe wskazują na korzystny wpływ mebeweryny na zmniejszenie wielu objawów IBS, takich jak bóle i wzdęcia brzucha, nieprawidłowa perystaltyka, biegunki/zaparcia czy nieprawidłowe uformowanie stolca. Mebeweryna poprawia także jakość życia u tych pacjentów, a co istotne, charakteryzuje się wysokim profilem bezpieczeństwa, stanowiąc obiecującą alternatywę dla innych leków rozkurczowych zarejestrowanych w terapii IBS.